ruchy miesięcznego dziecka
Pin It

Już w pierwszych tygodniach życia niemowlęcia jego motoryka bardzo szybko się rozwija. Ruchy miesięcznego dziecka, takie jak kopanie i odwracanie główki to nic innego jak przygotowywanie ciała do bardziej skomplikowanych odruchów oraz wzmocnienie mięśni.

Na brzuchu

W pierwszym miesiącu życia u dziecka występuje tak zwana fizjologiczna dominacja napięcia zgięciowego. Oznacza to, że noworodek w czasie leżenia na brzuchu przybiera pozycję embrionalną. Podczas leżenia na brzuchu głowa jest skierowana w bok – w prawą lub lewą stronę. W tym czasie środek ciężkości zlokalizowany jest w okolicy szyi, dlatego głowa ułożona jest zawsze niżej w stosunku do miednicy. Podczas rozwoju, dochodzi do przesuwania środka ciężkości z góry w dół. Policzki i barki, które do tej pory niemal całkowicie były obciążone, wraz z końcem pierwszego miesiąca życia pomału uwalniane są z funkcji podporowej dla całego ciała. Również pod koniec pierwszego miesiąca życia, dziecko potrafi obracać głową z boku na bok, przy czym dzięki odruchowi prostowania karku – noworodek próbuje w linii środkowej unieść głowę do góry. Na początku, taka próba bardzo często kończy się uderzeniem nosa o podłoże. Jednak dzięki takim „bolesnym doświadczeniom”, maluch uczy się odnajdywać swoją środkową linię ciała, a barki w naturalny sposób dociskane są do podłoża, co umożliwia stabilizację obręczy barkowej.

Podczas obracania główki z bok na bok w pozycji na brzuchu, noworodek utrwala też odruch unikania. Oznacza to, że maluch uczy się, jak nie udusić się podczas obracania główki, dlatego w trakcie tego ruchu broda utrzymywana jest przy klatce piersiowej. Taki ruch aktywizuje przede wszystkim mięśnie karku i brzucha, jak również mięśnie piersiowe.

Na plecach

Jeśli odwrócimy jednomiesięczne dziecko na plecy, jego głowa również będzie „wędrować” z jednego boku na drugi. Bez względu na to, czy dziecko leży na brzuchu, czy na plechach nie ma możliwości utrzymania główki w linii środkowej względem całego ciała – to zupełnie naturalna sytuacja. Do około 6. tygodnia życia, jeśli dziecko zbyt silnie kręci główką w lewo i w prawo, całego jego ciało może obrócić się w tę samą stronę. Dzieje się tak ze względu na odruch prostujący, który zanika właśnie po upływie 6. tygodni. Po tym czasie u dziecka powinien pojawić się ATOS (asymetryczny toniczny odruch szyjny), który umożliwia stabilizowanie ciała podczas obrotów głowy.

W pierwszym miesiącu życia, kiedy kora wzrokowa jest jeszcze niedojrzała, noworodek widzi tylko pojedyncze fragmenty obrazu oraz ma poczucie światła – stąd zwraca głowę właśnie w kierunku światła. Gałki oczne w tym wieku poruszają się razem z głową. Jest to zupełnie normalne, ponieważ u jednomiesięcznego dziecka nie ma jeszcze rozdzielności pomiędzy ruchem głowy i gałek ocznych. Noworodek nie zauważa też swoich rąk, ponieważ nie znajdują się one w polu jego widzenia.

Podczas poruszania kończynami w górę, dziecko trze po twarzy grzbietem rączki, czasami otwierając przy tym dłoń lub drapiąc się po twarzy. Po ruchu w górę, rączka dziecka wraca w dół opierając się przy tym o klatkę piersiową – jest to początek ruchu rotacyjnego w stawie ramiennym.

Ruchy naturalne dla pierwszego miesiąca życia, to również kopnięcia. W czasie kopania, noworodek prostuje na zmianę lewą lub prawą nogę. W momencie, kiedy jedna kończyna podkurcza się i szykuje do kopnięcia, druga jedynie się prostuje.

Odruch Moro

Odruch Moro, można opisać jako całkowite wyprostowanie ciała (wyprostowanie rączek, nóg, główki oraz tułowia jednocześnie). W pierwszym miesiącu życia, kiedy w pozycji dziecka dominuje  pozycja zgięciowa (podkurczone nóżki i rączki), to jednak możliwe jest chwilowe, ale za to niemal całkowite wyprostowanie ciała. Odruch Moro w pierwszym miesiącu życia dziecka zaznacza się bardzo intensywnie. Do nagłego wyprostowania dochodzi w momencie, gdy u dziecka zachwiana zostanie pozycja podparcia głowy lub gwałtowna zmiana położenia ciała dziecka. Odruch Moro można sprowokować na przykład poprzez nagłe zabranie pieluszki spod głowy lub nagłego, ale lekkiego opuszczenia głowy. Noworodek, poprzez zbyt szybkie odwracanie główki, może sam doprowadzić do odruchu Moro. Czasami odruch Moro wywoływany jest też przez nagły i głośny dźwięk.

Bardzo często odruch Moro nazywany jest również odruchem obejmowania, ponieważ w momencie, kiedy noworodek po szybkim wyprostowania się wraca do pozycji „wyjściowej”, wykonuje ruch objęcia klatki piersiowej. Reakcja na nagłe i niespodziewane bodźce jest zwykle odruchem obronnym. W pierwszych miesiącach życia, kiedy dziecko nie umie jeszcze ocenić niebezpieczeństwa odruch Moro jest jedną z odpowiedzi na zagrożenie (towarzyszy mu też często płacz). Poza alarmowaniem o niebezpieczeństwie, odruch Moro ułatwia wykonanie pierwszego oddechu oraz wyprostowanie ciała. Odruch Moro odpowiedzialny jest również za przygotowanie organizmu do utrzymania głowy w stabilnej pozycji pionowej, jak i poziomej. Czas, w którym odruch powinien zaniknąć to okres około 2-4 miesięcy życia dziecka. Jeśli po tym czasie, odruch będzie się nadal utrzymywał może doprowadzić do nadmiernej wrażliwości dziecka. Zbyt często wywoływanie odruchu Moro, może doprowadzić do sytuacji, w której dziecko nie nabędzie umiejętności oceny zagrożenia i w każdej nowej sytuacji będzie reagowało nadmiernym lękiem i niepokojem.


Body, pajacyki, sukienki, spodnie – szukasz ubranek dla niemowlaka? TUTAJ znajdziesz wiele propozycji.

Jeśli uważasz ten artykuł za przydatny, podziel się nim z innymi.
Pin It
Pozostań też z nami w kontakcie:
- Polub nasz fanpage na Facebooku, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami i ciekawostkami ze świata parentingu
- Śledź nas na Instagramie. Znajdziesz tam ciekawe akcesoria dla dzieci, wartościowe książki i relacje z miejsc, w których bywamy :)
- Zapisz się do naszego newslettera. Jako pierwsza/pierwszy otrzymasz dostęp do najnowszych artykułów, konkursów i różnorodnych bonusów.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ